စာနယ္ဇင္းသမားဘဝ ကေမာက္ကမ ၁

က်မဘေလာ့ကေလးကို ျပင္လိုက္ၿပီ ..။ တကယ့္ကို ၾကည့္မဝေအာင္ပါပဲ (ကိုယ့္ဖာသာ ျဖစ္ေနတာမ်ား ေျပာပါတယ္)။ ေမာင္ေလး တေယာက္က ျပင္ေပးတာပါ။ သူက ဘယ္တုန္းထဲက အျမင္မေတာ္ ျဖစ္ေနတယ္ မသိဘူး။ က်မကလည္း ဘယ္သူမ်ား လုပ္ေပး ပါ့မလဲလို႔ စကားေခၚရတာ အေမာဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုး သူက ေဗာ္လန္တီယာ လုပ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ မယ္က်ိဳင္းတုပ္ ျဖစ္ သြားပါတယ္။ စစခ်င္းသူက ဘေလာ့ ေခါင္းစဥ္ ေအာက္မွာ “ႀကိဳဆိုပါ၏” လို႔ ေရးထားေသးတာ။ က်မက အဲဒါေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔ဟာ ၿမိဳ႕အဝင္ ဆိုင္းဘုတ္နဲ႔ တူေနၿပီဆိုလို႔ ျပန္ေျပာင္းေပးရွာတယ္။ က်မဘေလာ့ အသစ္ကေလး စဖြင့္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္နဲ႔ ဘာေရးတင္ရင္ ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားေတာ့ ဘေလာ့ကို ျပင္ေပးတဲ့ ေမာင္ေလးအတြက္လည္း အမွတ္တရ ျဖစ္ရေအာင္ “ေရာ့ကာႀကီးတေယာက္နဲ႔ အင္တာဗ်ဴးတုန္းက” အျဖစ္အပ်က္ကေလး တင္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္ (သူက လည္း ေရာ့ကာဆိုေတာ့ကာ .. :D)။ ပထမ သူ႔ဘေလာ့ မွာ တင္ဖို႔ ဒီပို႔စ္ကို လက္ေဆာင္ေပးတာပါ။ သူက အစ္မပဲတင္လိုက္ပါဆိုေတာ့ ဒုတိယံမိ မယ္က်ိဳင္းတုပ္ ျဖစ္သြားျပန္တယ္။ ဒီပို႔စ္က က်မရဲ႕ စာနယ္ဇင္းသမားဘဝ ျဖတ္သန္းမႈထဲက ျဖစ္ရပ္တခုမို႔ “စာနယ္ဇင္းသမားဘဝ ကေမာက္ကမ” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ထည့္လိုက္ ပါမယ္။ ကေမာက္ကမ ဆိုတဲ့အတိုင္း က်မေရးမွာေတြက ေရွ႕ေရာက္လိုက္ ေနာက္ေရာက္လိုက္ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ေနပါမယ္။ တကယ့္အျဖစ္မွန္ ေတြေရးတဲ့အခါမွာ တခ်ိဳ႕ စိတ္ကသိကေအာင့္ ျဖစ္စရာကေလးေတြ ျပန္ပါလာရင္ က်မကို နားလည္ေပးဖို႔ ႀကိဳတင္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ က်မ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မုန္းလို႔၊ နာေစလိုလို႔ ေရးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်မရဲ႕ စာနယ္ဇင္းသမား ဘဝမွာ ပါဝင္ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ဇာတ္ေကာင္ေတြအျဖစ္ အဲဒီလူေတြ အားလံုးကို ဒီေနရာကေန ေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ။ ဘေလာ့ကေလးကို ျပင္ေပးတဲ့ ေမာင္ေလး Fresh up ကိုလည္း အထူး ေက်းဇူးတင္ရွိရင္းနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာလိုပါတယ္ (အကယ္ဒမီေပးပြဲမွာ ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာသလို ျဖစ္ေနၿပီလားမသိ :P)။


သားေကာင္ နဲ႔အတူ ေက်ာက္တန္းေလွဆိပ္မွာ

ေက်ာက္တန္းေရလယ္ဘုရားကိုကူးတဲ့ ကူးတို႔ဆိပ္ကုိေရာက္ေတာ့ အဲဒီနားမွာရွိတဲ့ လက္ဘက္ရည္ဆို္င္ မွန္သမွ် ရာစုသစ္အေခြကို ဖြင့္ထားတယ္။

“ဟုိးအေဝးက ႏွင္းေတြက်ဆဲပဲ ... ဒီအခ်ိန္ေတြဆို သူေရာက္လာ ...”

မ်ိဳးႀကီးရဲ႕အသံက လြင့္ပ်ံ႕လို႔ ...။ တေယာက္ကေမးလိုက္တယ္။ မယံုမရဲနဲ႔ “ဟုတ္ရဲ႕လားဟာ” တဲ့။ က်မက “ေသခ်ာပါတယ္ဟ” လို႔သာ ျပန္ေျဖရ ... စိတ္ကေတာ့ သိပ္မယံုရဲေသးဘူး။

ဟုတ္တယ္ေလ။ ဘယ္သူက ယံုပါ့မလဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ နာမည္အလြန္ကို ႀကီးေနၿပီျဖစ္တဲ့ အဆိုေတာ္ေလးျဖဴနဲ႔ ခ်ိန္းထားတယ္။ ဘယ္နားမွာလဲ ဆိုေတာ့ ေက်ာက္တန္းေလွဆိပ္မွာ။ က်မေျပာတာကို ယံုၿပီးလိုက္လာတဲ့ ေကာင္ေတြ မယံုတာ မလြန္ဘူး မဟုတ္လား။ က်မ အဲဒီမနက္ခင္းက ကိုေလးျဖဴနဲ႔ တကယ္ကို ဖုန္းေျပာခဲ့တာပါ။ ကိုေလးျဖဴကလည္း ေက်ာက္တန္းကို ေဆြမ်ိဳးေတြ (သူေျပာေျပာေနက် ေဆြမ်ိဳးေတြ ဟုတ္ မဟုတ္ေတာ့ မသိ) ပို႔စရာရွိလို႔ “ညည္းကသန္လ်င္ကဆိုေတာ့ အဲဒီလာခဲ့ပါလား” လို႔ တကယ္ကို ေျပာခဲ့တာပါ။ ႏိုင္ငံေက်ာ္ ေရာ့ကာႀကီးက ေနာက္မယ္ေတာ့ မထင္ပါဘူးေလ။

ေလွဆိပ္ေတာ့ေရာက္ၿပီ ...။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်ားထိုးေနၾကတဲ့ ေလွသမားေတြ ....။ ကြမ္းတျပစ္ျပစ္နဲ႔ ... ဘယ္မွာလဲ ေလးျဖဴ ...။ တေယာက္ကေျပာလိုက္တယ္။ အက်ႌအနက္ေရာင္ ဝတ္ထားတဲ့ လူတေယာက္ကို လက္ညႇိဳးထိုးရင္း ... “ေဟ့ အဲဒါေလးျဖဴမဟုတ္လား” တဲ့။ က်မက “မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဟာ” လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ ရတယ္။ ေနာက္ေက်ာပဲျမင္ရတဲ့ အဲဒီလူက ေလွသမားေတြနဲ႔ က်ားဝင္ထိုးေနတာေလ ... ၿပီးေတာ့ ကြမ္းကလည္း တျပစ္ျပစ္။ ဒါေပမယ့္ သူေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ က်မတို႔အားလံုး တၿပိဳင္တည္း “ကိုေလးျဖဴ” လို႔ ေအာ္လိုက္မိၾကတယ္။ သူက ကြမ္းေခ်းတက္ေနတဲ့ သြားေတြေပၚေအာင္ ရယ္ရင္းက “ေရာက္ၾကၿပီလား” လို႔ လွမ္းေျပာတယ္ ...။

၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ကိုဝင္ခါစ ...။ ေလးျဖဴ၊ အငဲ၊ မ်ိဳးႀကီးတို႔ သံုးေယာက္ရဲ႕ ရာစုသစ္ အေခြ ထြက္ခါစ...။ လူငယ္ေတြ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ၊ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေတြမွာ ရာစုသစ္ ... ရာစုသစ္ ဆိုၿပီး ျဖစ္ေနတဲ့ကာလပါ။ အဲဒီတုန္းက အဆိုေတာ္ေလးျဖဴကို မဂၢဇင္းတေစာင္က အင္တာဗ်ဴး လုပ္ပါတယ္။ အဲဒီအင္တာဗ်ဴးက စဖြင့္ကတည္းက အင္တာဗ်ဴးနဲ႔မတူဘဲ ရန္ျဖစ္ေနသလိုျဖစ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္ ... ။

အင္တာဗ်ဴးလုပ္တဲ့သူဆိုတာ အိမ္စာလုပ္ရပါတယ္။ ဆိုလိုတာက ကိုယ္ဗ်ဴးမယ့္သူရဲ႕ အေၾကာင္းနဲ႔ ဗ်ဴးမယ့္ အေၾကာင္းအရာကို ႏွံ႔ႏွ႔ံစပ္စပ္ မဟုတ္ေတာင္ ၿခံဳငံုၿပီး သိေနရပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုေလးျဖဴကိုအင္တာဗ်ဴး သူေတြက ကိုေလးျဖဴ အေခြဘယ္ႏွေခြ ထြက္ထားသလဲ ဆိုတာေတာင္ မေလ့လာခဲ့ပါဘူး (မသိဘူးလို႔ က်မ မသံုးဘူးေနာ္)။ ေနာက္ ဂီတသမား၊ ေရာ့ကာကိုဗ်ဴးတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဂီတအေၾကာင္း၊ ေရာ့ခ္ျမဴးဇစ္အေၾကာင္း ကို နည္းနည္းေတာ့ေလ့လာခဲ့ရပါမယ္။ သူတို႔ မေလ့လာသြားဘူး။

အဲဒီမွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ႀကီး ကိုေလးျဖဴကလည္း စကတည္းက ဟိုဘက္ကေမးတဲ့ ေမးခြန္း “ကိုေလးျဖဴက ခု အေခြ ၂ ေခြ ထြက္ၿပီးၿပီ ေနာ္” လို႔ ဆိုလိုက္တာနဲ႔ ဘာျပန္ေျပာလဲဆိုေတာ့ “ခင္ဗ်ားတို႔ က်ေနာ့္ ကို အင္တာဗ်ဴးလုပ္မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ့္အေၾကာင္းကိုေတာ့ နည္းနည္း ေလ့လာထားသင့္တယ္” ဆိုၿပီး ေျပာလုိက္ ပါတယ္။ အဲဒါကို ဗ်ဴးသူမ်ားကလည္း အဲဒီအတိုင္း မဂၢဇင္းထဲမွာ ေရးပါတယ္။ ဆက္ၿပီး ေမးတဲ့သူနဲ႔ ေျဖတဲ့သူ ေျပာသမွ်ေတြကို မဂၢဇင္းက မႁခြင္းမခ်န္ ေရးပါတယ္။ ကိုေလးျဖဴက မ်က္ႏွာေပးကဘယ္လို...။ ကြမ္းတံေတြးကို ဘယ္လို ျပစ္ကနည္း ေထြးၿပီးွမွ ေျဖတာ ဆိုတာကအစ ေပါ့ ....(ပရိသတ္ အျမင္မကပ္ ကပ္ေအာင္ ေရးတာပါ)

ဟုိကေမးသမွ်ေတြက အဆီအေငၚမတည့္ေလ ကိုေလးျဖဴကလည္း ေထာင္ေခ်ာက္မွန္းမသိ ဘုေတာေလ။ အဲလို ဘုေတာသမွ်ကို မဂၢဇင္းကထည့္ေလ၊ ပဲြကဆူေလေပါ့။ အဲဒီအင္တာဗ်ဴးကို ဖတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်မစိတ္ထဲက မတရားသလို ခံစားရတယ္။ အဲဒါက်မက ေလးျဖဴ ပရိသတ္မို႔လို႔ရယ္ မဟုတ္ဘူးေနာ္ ... ကိုေလးျဖဴ ပရိသတ္ မဟုတ္လည္း အဲလိုပဲ ခံစားရမွာပဲ (သူ႔ပရိသတ္ျဖစ္ေနေတာ့ ပိုတင္းတာေပါ့ေလ)။ က်မစိတ္ထဲ စာနယ္ဇင္း ဆရာ ေတြက စာမ်က္ႏွာ ငါတို႔ပိုင္တယ္၊ အႏုပညာရွင္ဆိုတာ ငါတို႔ ကေလာင္နဲ႔ ႏွက္ရင္ ခံရတာပဲ ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႔ အႏိုင္က်င့္ေနသလို ခံစားရတယ္ ....။

က်မက အဲဒီအခ်ိန္က စာနယ္ဇင္းေလာကကို ေျခခ်ခါစ ဂ်ာနယ္လစ္ေပါက္စ ..။ ဒီလို တဘက္သက္လုပ္တာကို လံုးဝ မခံဘူးေဟ့ ဆိုတဲ့အခ်ိန္။ ဘာမွလည္း သိပ္နားလည္တာမဟုတ္။ ပရိယာယ္ေတြကိုလည္း မသိ။ က်မ အေတြးက ကိုေလးျဖဴ အေနနဲ႔လည္း ေျဖရွင္းခြင့္ ရသင့္တယ္ ..။ သူ႔ကို တဘက္သက္ အားလံုးက (စာဖတ္ သူေတြကပါ) ႐ိုင္းတယ္လို႔ ထင္ေနတာကို အဲလိုမဟုတ္ပါဘူး ဆိုတာ သိေအာင္ က်မ ေဖာ္ထုတ္ခ်င္တယ္။ အဲဒီအင္တာဗ်ဴးကို ဖတ္ၿပီးေတာ့ ကိုေလးျဖဴမ႐ိုင္းဘူး ဆိုတာ က်မခံစားသိနဲ႔သိေနတယ္ေလ။

ဒါနဲ႔ပဲ က်မရဲ႕ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းတယ္ (က်မကအင္တာဗ်ဴးဂ်ာနယ္မွာပါ)။ က်မကို ေလးျဖဴနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ခြင့္ေပးပါလို႔။ အယ္ခ်ဳပ္ကလည္း ဗ်ဴးေပါ့၊ ႀကိဳက္တာေပါ့၊ ကိုယ့္ဖာသာ ခ်ိတ္ေပါ့။ အဲဒီမွာ အစ္မႀကီး တေယာက္ရဲ႕ ေက်းဇူးနဲ႔ စထရင္းဟိုတယ္မွာလုပ္တဲ့ ကမၻာ့ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ေန႔ ႐ႈိးကို က်မ ၾကည့္ခြင့္ ရလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ ကိုေလးျဖဴပါတယ္ေလ။ အဲဒီအစ္မႀကီးေက်းဇူးနဲ႔ပဲ ကိုေလးျဖဴနဲ႔ ေတြ႕ရတယ္။ ကိုေလးျဖဴက “အယ္ဒီတာဆိုလို႔ အႀကီးႀကီးမွတ္တာ ေပါက္စေလးကိုး” လို႔ စ တယ္။ မ်က္ႏွာကလည္း ၿပံဳးရႊင္လို႔။ အဲဒီမွာပဲ ကိုေလးျဖဴကို လူေတြ အထင္လြဲေနၾကတာ ဆိုတာပိုေသခ်ာသြားပါတယ္ (ဒီေလာက္ခင္စရာ ေကာင္းတဲ့ သူကိုမ်ား ေပါ့ေလ)။

ဒီလိုနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးဖုိ႔ ခ်ိန္းထားတဲ့ေန႔ေရာက္ေတာ့ ကိုေလးျဖဴကပဲ ေက်ာက္တန္းေလွဆိပ္ကို လာပါလားလို႔ က်မကိုခ်ိန္းတာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ ေခၚၿပီး သူ႔ကို အင္တာဗ်ဴးလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ကို အင္တာဗ်ဴး လုပ္ခဲ့တာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ အင္တာဗ်ဴးဆိုတာထက္ စကားဝုိင္းေလးဆိုရင္ေတာင္ ပိုမွန္မယ္ထင္တယ္။ က်မ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း လိုကယ္ပေလယာေတြ၊ ေရာ့ခ္ မွ ေရာ့ခ္ေတြ၊ ေလးျဖဴ႐ူးေတြဆိုေတာ့ ပြဲက ေကာင္းေရာပဲ။ ကိုေလးျဖဴ ကလည္း သူ႔ကို တခုတ္တရ ေျဖရွင္းခြင့္ေပးတဲ့အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္သြားပံုရတယ္။

ေျဖရွင္းခြင့္ေပးတယ္ ဆိုတာထက္ သူ ေထာင္ေခ်ာက္ထဲ က်ခဲ့တာပါ ဆိုတာ လူေတြ သိေစခ်င္တာပါ။ သူက ႐ိုးသားတယ္ေလ။ ပရိယာယ္ေတြလည္း နားမလည္ဘူး။ မဟုတ္တာကို ေဒါသထြက္ဖို႔ပဲ သိခဲ့တာ (ခုေတာ့လည္း ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြရဲ႕ ပရိယာယ္ေတြကို ကိုေလးျဖဴ ေတာ္ေတာ္ေလး နပ္ေလာက္ပါၿပီ “သားေကာင္” ေတာင္ ဆိုၿပီးမွပဲ။ ဒါေတာင္ သူ႔ခမ်ာ တခါတခါ ေထာင့္မက်ိဳးဘူး ေျပာခံရေသးရဲ႕ .. )။

အင္တာဗ်ဴးတာကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဘာေတြေျပာခဲ့လဲ ဆိုတာလည္း ၈ ႏွစ္ေတာင္ၾကာခဲ့ၿပီ ဆိုေတာ့ မမွတ္မိ ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ တခုမွတ္မိေနတာကေတာ့ က်မတို႔ထဲက တေယာက္က ေျပာလိုက္တယ္ “ကိုေလးျဖဴ စတိတ္႐ႈိးေတြက အရမ္းေစ်းႀကီးတယ္။ တကယ္ၾကည့္ခ်င္တဲ့ လူငယ္ေတြ မၾကည့္ႏိုင္ဘူး” တဲ့ (က်မတို႔ အားလံုး သူ႔စတိတ္႐ႈိးေတြ မၾကည့္ႏိုင္ၾကတာ အမွန္ပဲေလ)။ သူကျပန္ေျပာတယ္။ “က်ေနာ္လည္း လမ္းေဘးအုတ္ခံုမွာ ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔ အတူ ဂစ္တာတီး သီခ်င္းေအာ္ဆိုျပခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။ အဲလိုမွ လုပ္လို႔ မရေတာ့တာ” တဲ့။ သူ႔ပံုက တကယ္ လုပ္လုိ႔ရရင္လုပ္မယ္ ဆိုတဲ့ပံု ...။

ေနာက္တခုက က်မကေမးမိတာ “ကိုေလးျဖဴ ျမန္မာ အဆိုေတာ္ထဲမွာ ဘယ္သူ႔ကို အားအက်ဆံုးလဲ” ဆိုေတာ့ သူက တြံေတးသိန္းတန္တဲ့ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူက “က်ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္က အင္းထဲမွာ ပဲြလုပ္ရင္ သူႏွစ္တိုင္း လာတယ္။ အဲလိုလာရင္ တႏွစ္ကို မိန္းမ တေယာက္နဲ႔ဗ်။ အဲဒါကို အားက်တာ” လို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။ အဲဒါက သူ ေနာက္ၿပီးေျပာတာပါ။ တြံေတးသိန္းတန္ကို ေစာ္ကားတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ စာမ်က္ႏွာေပၚတင္ဖို႔ မဟုတ္ဘဲ က်မတို႔ကို သက္သက္ ေနာက္တဲ့သေဘာပါ (off the record) လို႔ မေျပာေပမယ့္ ဒါဟာ သူသက္သက္ ေနာက္္တယ္ ဆိုတာသိၿပီး က်မ စာမ်က္ႏွာေပၚ မတင္ပါဘူး(ခုေတာ့ကြန္ပ်ဴတာ ဖန္သားျပင္ေပၚတင္လိုက္ၿပီ :P)

တျခားေမးခြန္းေတြကေတာ့ သူနဲ႔ မဂၢဇင္းဆရာမမ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ကိစၥကလြဲရင္ ဂီတ အေၾကာင္းေတြခ်ည္းပါပဲ။ က်မတို႔ သူနဲ႔ တဝႀကီး စကားေတြ ေျပာလိုက္ရပါတယ္။ ဘာပကာသနမွမရွိတဲ့သူနဲ႔ ေလးျဖဴမွန္းေတာင္ မသိတဲ့ လူေတြၾကားမွာ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ဝိုင္းထိုင္ၿပီး က်မတို႔ စကားေျပာခဲ့ၾကပါတယ္။ ေလွဆိပ္က အုတ္ေဘာင္ ေလးမွာ သူနဲ႔ က်မသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ကြမ္းေတြ သူ႔ဆီကယူစားလိုက္ ကိုယ့္ဆီက ယူစားလိုက္ လုပ္ရင္းေျပာခဲ့တဲ့ အဲဒီ စကားဝိုင္းေလးကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါဘူး။ ၿပီးမွ ဓာတ္ပံုဆရာက ဓာတ္ပံုေတြ႐ိုက္ေတာ့ ေလွသမားေတြ တအံ့ တၾသၾကည့္ၾကပါတယ္။

အဲဒီတုန္းက ေလးျဖဴဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ က်မေမးခဲ့ေသးတယ္။ တခ်ိဳ႕က အဲဒါ “၄ ျဖဴ” (NO. 4) လို႔ ေျပာၾကလို႔ပါ။ ဟုတ္တယ္ ဆိုလည္း က်မစာမ်က္ႏွာေပၚမတင္ဘူးေပါ့ .. အဲလိုသေဘာနဲ႔ေမးတာကို သူက ေျဖပါတယ္ “က်ေနာ္တို႔ ေမာင္ႏွမေတြထဲမွာ က်ေနာ္က ေတာ္ေတာ္ျဖဴတာဗ်..။ အငဲဆိုလည္း ေတြ႕တဲ့အတိုင္း :P .... အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္ အစ္မေတြက က်ေနာ့္ကို ေမာင္ေလးျဖဴ၊ ေမာင္ေလးျဖဴ လို႔ ေခၚၾကတယ္။ အဲဒီနာမည္ကုိ ယူတာပါ” တဲ့။ သူ႔နာမည္အရင္းေတာ့ ေျပာတယ္။ က်မေမ့သြားၿပီ .. နာမည္ရင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သူေျပာတာ တခု ေတာ့ မွတ္မိတယ္။ “က်ေနာ္တို႔ ညီအစ္ကိုေတြ နာမည္က ဇာတ္မင္းသားနာမည္ေတြနဲ႔ တူတယ္” တဲ့။ နံပတ္ဖိုးကို ယူထားတာသာမွန္ရင္ သူ႔သားနဲ႔ သမီးနာမည္က တိမ္ေလးျဖဴတို႔ ေဆာင္းေလးျဖဴတို႔ ဘယ္မွည့္ပါ့မလဲ ... ေနာ္။

ဒီအင္တာဗ်ဴးကိစၥကို အစျပန္ေဖာ္တာ က်မ ေခ်းေခ်ာက္ေရႏွဴးတာမဟုတ္ပါဘူး။ မဂၢဇင္းဆရာမမ်ားနဲ႔လည္း ေနာင္တခ်ိန္မွာ ညီအစ္မအရင္းေတြလို ခင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ခုလည္း ခင္မင္ဆဲပါ။ အဲဒီတုန္းက ဂ်ာနယ္လစ္ေပါက္စ ဆိုေတာ့ ဖြတယ္ဆိုတာ က်မက နားမွမလည္ဘဲကိုး။ ေနာက္မွ က်မပါ ဝင္ဖြသူျဖစ္ခဲ့မွန္းသိခဲ့ရတယ္။ ေလးျဖဴနဲ႔ စကားေျပာခြင့္ရခဲ့တာကို က်မ ခုခ်ိန္ထိ ေက်နပ္ေနတုန္းပဲ။ က်မလုပ္ႏိုင္တာတခုကို လုပ္ေပးလိုက္ရလို႔ ေပ်ာ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ေသးေသးေလးပါ။ တခ်ိဳ႕လည္း ကိုေလးျဖဴကို ခုခ်ိန္ထိ ႐ိုင္းတယ္ ထင္ေနၾကတုန္းပဲ။ တကယ္က သူက ႐ိုင္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ ႐ိုးတာပါ။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ပေရာ္ဖက္ရွင္ကို သူ တန္ဖိုး ထားတာ၊ ေလးစားတာပါ။ အဲလိုပဲ က်မထင္တယ္။

ေနာက္ပိုင္း စာနယ္ဇင္းပါးဝလာေတာ့ အိုင္စီ စတိတ္႐ႈိးေတြ (လက္မွတ္အလကားရလို႔) ၾကည့္ရေတာ့ သူ႔ကို လူေတြ ဘယ္ေလာက္ ေတာင့္တတယ္ ဆိုတာ ေတြ႕လာရတယ္။ စထရင္းဟုိတယ္မွာ လုပ္တဲ့ ပြဲတုန္းက သူမပါေပမယ့္ လက္မွတ္ေတြ ေမွာင္ခိုေစ်းနဲ႔ ေရာင္းခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီမွာ ဘယ္အဆိုေတာ္ တက္လာ တက္လာ ပရိသတ္ရဲ႕ “ေလးျဖဴ ... ေလးျဖဴ” ဆိုတဲ့ အသံကလႊမ္းေနတာပါ။ အဲဒီပြဲမွာ ကိုအငဲက ပရိသတ္ရဲ႕ “ေလးျဖဴ ... ေလးျဖဴ” ဆိုတဲ့ အသံကိုၾကားေတာ့ သီခ်င္းေနာက္တပုဒ္ မကူးခင္မွာ “သူလည္း ဆိုခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ ..” လို႔ ထိထိ ခိုက္ခိုက္ ေျပာသြားပါတယ္။

သူဘာေၾကာင့္ ႐ႈိးပြဲမဆိုလဲဆုိတဲ့ကိစၥက ဗားရွင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကားေနရတယ္။ ဘယ္ဟာ အမွန္လည္းေတာ့ က်မလည္း မသိပါဘူး။ သူကိုယ္တိုင္က ဖြင့္ေျပာမွပဲ သိရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ နာဂစ္ ရန္ပံုေငြပြဲမွာ သူ ... အုိင္စီနဲ႔ အတူ ပရိသတ္အတြက္ အေကာင္းဆံုး လုပ္ျပခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား။ ပရိသတ္အေပၚ မာနႀကီးတာေတာ့ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မျဖစ္ႏို္င္ပါဘူး။

က်မရဲ႕ ေလွဆိပ္အင္တာဗ်ဴးကို အစျပန္ေကာက္ရရင္ ကိုေလးျဖဴရဲ႕ ေဆြေတြမ်ိဳးေတြ ေလွနဲ႔ ဒီဘက္ကမ္း ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ စကားဝုိင္းေလး အဆံုးသတ္တယ္ ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီေန႔ပဲ က်မရဲ႕ တိုက္ကို အေျပးသြားေရာက္ သြား ... အယ္ဒီတာခ်ဳပ္နဲ႔ အဖြဲ႕ကို ေလးျဖဴအင္တာဗ်ဴးရၿပီ ... ေရးမယ္ ဆိုေတာ့ ... သူတို႔က က်မကို တျခား ကမၻာက ၿဂိဳဟ္သားလို ၾကည့္ၾကပါတယ္။ အယ္ခ်ဳပ္ကပဲ “ ... နင္ ဘာမွ မျဖစ္ဘူးေနာ္” တဲ့။ ေနာက္ တေယာက္ က “နင့္ကို ေလးျဖဴက ႐ိုက္လႊတ္ၿပီထင္ေနတာ။ ငါတို႔ စိုးရိမ္ေနၾကတာ” တဲ့ ေျပာပံုကို ၾကည့္ပါဦး။ က်မေတာင္ ေၾကာင္သြားတယ္။ ကိုေလးျဖဴကို အေတာ္မ်ားမ်ားက အဲလိုထင္ေနခဲ့ၾကတာပါ။ အဲဒီ က်မနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးကို ဂ်ာနယ္မွာ ထည့္လိုက္ေတာ့ ပြဲဆူသြားေသးတယ္။ က်မက စာနယ္ဇင္းသမား ခ်င္းခ်င္း ဘက္က မလိုက္ဘဲ အဆိုေတာ္ဘက္က လိုက္တယ္ဆိုမ်ိဳးေတြလည္း ၾကားရတယ္။ တကယ္က က်မက မဟုတ္တာကို မဟုတ္ေၾကာင္း ဖြင့္ခ်႐ံုေလးပါ။

က်မရဲ႕ စာနယ္ဇင္းသက္တမ္းမွာ အဆိုေတာ္ ၂ ေယာက္ကိုပဲ ေသခ်ာဗ်ဴးဖူးတယ္။ အဲဒါက ကိုေလးျဖဴနဲ႔ မ်ိဳးႀကီးပါ။ ေဇာ္ဝင္းထြတ္ကေတာ့ သူမ်ားဗ်ဴးရင္း ပါသြားတာဆိုေတာ့ က်မကိုယ္တိုင္ ဗ်ဴးတဲ့ စာရင္းထဲ မထည့္ေတာ့ဘူး။ မ်ိဳးႀကီးကို အင္တာဗ်ဴးတာကေတာ့ သိပ္ေထြေထြ ထူးထူး မရွိလွဘူး။ သူေျဖသမွ် “ကိုေလး” ဆိုတဲ့ နာမည္မွ မလြတ္ဘဲ။ ညီတေယာက္က အစ္ကိုတေယာက္ကုိ အားကိုးသလို ဘာေမးေမး “ကိုေလး လုပ္ေပးတာ” ဆိုတာခ်ည္းပဲ။ ပိုစတာက အစ၊ စတိတ္႐ႈိးမွာ သီခ်င္းေရြးတာအဆံုးေပါ့။ စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ ဒီအင္တာဗ်ဴးကိုလည္း ကိုေလးပဲ ေျဖခိုင္းပါလားလို႔ ေျပာမိေတာ့မလု႔ိ :D ။ ဒါေပမယ့္ သူအဲလိုေျဖတာကိုက ကိုေလးျဖဴကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေပၚလြင္ေနတယ္။ က်မျဖင့္ သေဘာက်လို႔ မဆံုးဘဲ ...။

ဒါပါပဲ။ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ႐ိုး႐ိုးသားသားန႔ဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းရွိတဲ့ ေရာ့ကာႀကီး တေယာက္အေၾကာင္း က်မႀကံဳခဲ့တာေလးေတြနဲ႔ ေရာၿပီး ေဖာက္သည္ခ်တဲ့ သေဘာပါ။ ေရာ့ခ္ကိုခ်စ္တဲ့ သူေတြအားလံုးရဲ႕ ရင္းႏွီးခင္မင္ရတဲ့ အစ္ကိုႀကီးတေယာက္နဲ႔ ခဏတာ ဆံုျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းေပါ့။

ပရိသတ္ဆိုတာက သူတို႔ကိုေစာ္ကားတဲ့ အႏုပညာရွင္ကို ဒဏ္ခတ္တတ္ပါတယ္။ ႐ိုးတာနဲ႔ ႐ိုင္းတာ မကြဲျပားသူေတြကေတာ့ ဒီေန႔ထိ ႐ႈိးတိုင္းမွာ “ေလးျဖဴ ... ေလးျဖဴ” လို႔ ေအာ္ဟစ္ေတာင္းဆိုေနတာ ဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္လို႔ အံ့ၾသေနမလားပဲ .... ။

13 comments:

Freshup said...

ရပါတယ္ဗ်ာ.. လုပ္ေပးရမွာေပါ႔..
:D

Andy said...

မို္က္တယ္ဗ်ာ... ကိုယ္တိုင္ အမတို႔နဲ႔ထိုင္ျပီး ေလးျဖဴနဲ႔ေတြ႔ေနရတဲ့ အတိုင္းပဲ...

ဒါနဲ႔ ေလးျဖဴ နာမည္အရင္းက ကိုဝင္းလိွဳင္ထြန္း တဲ့

ေမျငိမ္း said...

ေဟ့ေဟ့.. သားနာမည္က တိမ္ေလးျဖဴပါကြာ..။ တင္မဟုတ္..ဂ်ီးေဒၚ။

tututha said...

မွားတဲ့အခါလည္း မ်ားျပန္ၿပီအမေရ။ ျပင္လိုက္ၿပီဗ်ိဳး။ ေက်းဇူး။ :P

JulyDream said...

အခုလို ရုိးစင္းတဲ့ဘ၀ေလးတစ္ခုကို ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ဖတ္ရတာ အေတာ္ေလး ေကာင္းပါတယ္ ခင္ဗ်။ ဂီတေလာကမွာ ဘယ္သူကိုမွ ထဲထဲ၀င္၀င္ မသိဘူးခင္ဗ်။ သိေအာင္လည္း မႀကိဳးစားခဲ့ဖူးပါဘူး။ အခုလို ဘေလာ့ထဲမွာ အေသအခ်ာ ေရးသားတင္ျပတဲ့ သူေတြဆီကေန တဆင့္ သိခြင့္ရတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။

ေကာင္းကင္ကို said...

ေလးျဖဴကုိ အင္တာဗ်ဴးတုန္းက အေၾကာင္းကို ဖတ္ရလို ့ေက်းဇူးပါအစ္မ။

လင္းဒီပ said...

ေက်းဇူးပါ အစ္မ
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ IC တစ္ဖြဲ႕လံုးကို ၾကိိဳက္တယ္ဗ်ာ....
ဘယ္သူေတြဘာေျပာေျပာ....

ေမသူပိုင္ said...

ေလးျဖဴဆိုၾကိဳက္တယ္ အစ္မရ
အစ္မဘေလာခ္ကိုသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ညႊန္းလို႔ေလးျဖဴနဲ႔တိုးသြားလို႔ မပိတ္ခ်င္ပိတ္ခ်င္နဲ႔ အကုန္ဖတ္သြားတယ္
ဘေလာခ္ေလးကလည္းသပ္ရပ္လိုက္တာ
အဲလုိအေၾကာင္းေလးေတြဖတ္ရတာ အေတာ္ေလးစိတ္၀င္စားဘို႔ေကာင္းပါတယ္
က်မတို႔ိလိုဂ်ာနယ္ေတြမဂၢဇင္းေတြမဖတ္ျဖစ္သူေတြအတြက္ေတာ့
ေကာင္းပါတယ္
အစ္မေရ က်မ ၾကားလိုက္တဲ့ေလးျဖဴအေၾကာင္းကေတာ့
အဲဒါက်မ အစ္ကို သြားၾကည့္တဲ့ရွိဳးပြဲမွာေျပာသြားတာပါ
"ကိုေလးျဖဴဘာလို႔ေနာက္က်ေနတာလဲလို႔ အရိုင္းကေမးေတာ့ က်ေနာ္ၾကက္ဆူပင္စိုက္ေနလို႔လို႔ေလးျဖဴက ေျဖလိုက္ပါတယ္ ေ၇ွ႔ဆံုးခံုက ၾကည့္ေနတဲ့ထဲမွာလူၾကီးေတြလဲပါပါတယ္ "အဲဒီေနာက္ပိုင္းေလးျဖဴေပ်ာက္သြားတယ္"
ေလးျဖဴခ်စ္တဲ့ပရိတ္သတ္တစ္ဦး
ေမသူ

Ko Boyz said...

ေလးျဖဴ အေၾကာင္းကို တစ္ခုတ္တစ္ရ ျပန္ေဖာ္ျပေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးပါ...။ ကၽြန္ေတာ္ ေလးျဖဴရဲ႕ ယပ္ေတာင္ေတြထဲက တစ္ေခ်ာင္းပါ...။ Fan လို႔ ေျပာခ်င္တာ...။ :D

Ko Boyz said...

က်န္တ့ဲ တစ္၀က္က အမ်ိဳးေတြပါ...။

ေကလာ said...

ဟုတ္ပါ့ . .အင္တာျဗဴးတိုင္း ဖြတယ္. .. ဒီေလာက္ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အညာသားၾကီးကို မ်ား ...
ပီးေတာ့ .. သူ႔ အသံက ေဆာင္းေဗာက္ထဲကထက္ . အျပင္မွ ပိုဆြဲေဆာင္မႈရွိတယ္... မ်က္လံုးမွိတ္ .. နွာေခါင္းရႈံပီး ေအာ္ေအာ္ဆိုတာေလ. . ဟီး .....
အေခၚအေျပာကလညး္ ညက္တယ္. အေနာ္တို႔အဖြဲ႔ကို ေခၚတာ. ေဘာ္ဒကာ ၾကီးမ်ားတဲ့ ..

ေသာ္ဇင္စိုး said...

ကိုေလးျဖဴနာမည္အရင္းက ဝင္းလွိဳင္စိုးပါ.. ကိုအငဲ နာမည္အရင္းက ဝင္းႀကိဳင္စိုးပါ.. မ်ိဳးႀကီးနာမည္အရင္းက မ်ိဳးမင္းေဌးပါ..
ကၽြန္ေတာ္ ၈ တန္းေက်ာင္းသားအရြယ္ ထားဝယ္အလာ.. ေလယာဥ္လက္မွတ္ဝယ္တဲ သူေတြ စာရင္းထဲမွာ ခိုးၾကည့္ထားတာပါ... :P

ေသာ္ဇင္စိုး said...

ကိုေလးျဖဴနာမည္အရင္းက ဝင္းလွိဳင္စိုးပါ.. ကိုအငဲ နာမည္အရင္းက ဝင္းႀကိဳင္စိုးပါ.. မ်ိဳးႀကီးနာမည္အရင္းက မ်ိဳးမင္းေဌးပါ..
ကၽြန္ေတာ္ ၈ တန္းေက်ာင္းသားအရြယ္ ထားဝယ္အလာ.. ေလယာဥ္လက္မွတ္ဝယ္တဲ သူေတြ စာရင္းထဲမွာ ခိုးၾကည့္ထားတာပါ... :P