စိတ္ကူးတည့္ရာ ၃

ငေပါမ်ားေဂဟာအတြက္ အတည္ေပါက္ပို႔စ္

က်မရင္ထဲက လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ေရးခ်င္မိတာနဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးကိုေရးမိတာပါ။ အစကေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ဘဲ အေပ်ာ္ေပါ့ ဆိုၿပီး စခဲ့မိတဲ့ဇာတ္လမ္းေလးတခုေပါ့။

ေျပာရရင္ ဟိုး ကနဦးကို အစခ်ီရမယ္ထင္ပါရဲ႕။ ဘေလာ့ဂါထဲမွာ လံုးဝမသိဘဲ စခင္သြားတဲ့ .. က်မက ဖိုးေတလို႔ ေခၚတဲ့ ေမာင္ေလးတေယာက္ရွိတယ္။ သူက ေရာ့ကာဆိုေတာ့ သူ႔ဘေလာ့မွာ ေရာ့ခ္ သီခ်င္းနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြ၊ တပ္ပ္ ေတြပဲေရးပါတယ္။ က်မက ေရာ့ခ္သီခ်င္းေတြ စိတ္ဝင္စားတဲ့သူျဖစ္ေတာ့ သီခ်င္းေတြ ေနာက္လိုက္ရင္း ဝါသနာတူ အဲဒီေမာင္ေလးနဲ႔ ခင္သြားတာပါ။ ေနာက္ေတာ့ မိဘေဝး၊ ေမာင္ႏွမေဝးေနသူခ်င္း ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္းႏွီးသြားပါတယ္။ သူ႔ေကာင္မေလး အေၾကာင္းေတြကစလို႔ က်မနဲ႔သူ ေခါင္းစဥ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူၾကည့္မရတဲ့ က်မရဲ႕ ဘေလာ့ေလးကိုလည္း အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ျပင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ဘေလာ့မွာ သီခ်င္းေတြကို ခံစားျပထားတာ က်မက သေဘာက်မိေတာ့ အဲဒါေတြက သူ႔သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ ေရးေပးတာလို႔ ဆိုပါတယ္။

သူက မိတ္ ဆက္ေပးတာနဲ႔ အဲဒီသူ႔သူငယ္ခ်င္းဆိုသူနဲ႔ ခင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ အဲဒါကေတာ့ ခုခ်ိန္မွာ က်မနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္းႏွီးၿပီး က်မကိုလည္း အစ္မႀကီးတေယာက္လို သေဘာထားခင္မင္တဲ့ ေမာင္ေလး အန္ဒီေခၚ ဖိုးေအာင္ပါ။ က်မက သူ႔ဘေလာ့ကစာေတြကို သေဘာက်မိတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္တက္တုန္းက ျဖစ္ခဲ့တာေတြကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလးေတြ ေရးျပထားတာ (ဖိုးေတစကားနဲ႔ေျပာရရင္) သူတို႔ရဲ႕အႀကိဳက္ ေသြတာေဆာ္ႀကီး စတုိင္ေပါ့။ စာဖတ္တာခ်င္း၊ ႐ုပ္ရွင္ႀကိဳက္တာ၊ သီခ်င္းေတြ ႀကိဳက္တာခ်င္းတူတဲ့ အဲဒီဖိုးေအာင္နဲ႔ က်မတို႔ တကယ့္ေမာင္ႏွမရင္းေတြလို ခင္သြားၾကပါတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ဖိုးေအာင္ရဲ႕ဘေလာ့မွာလာလာေအာ္တဲ့ သူတေယာက္ကို စိတ္ဝင္စားမိရင္း သူ႔ဘေလာ့ကို သြားလည္မိျပန္ေရာ။ ဖိုးေအာင္ကို ေပါက္ကရေတြလာလာေအာ္ေနတဲ့ နန္းညီ ဆိုတဲ့တေယာက္ေပါ့။ အဲဒီဘေလာ့ေလး ေရာက္ေတာ့ “မနန္းညီပါ ကိုနန္းညီမဟုတ္ပါဘူး .. ေငြမက္ပါတယ္” အစခ်ီတဲ့ သူ႔ အေၾကာင္း ေရးထားပံုေလးကို သေဘာက်မိၿပီး သူ႔ဘေလာ့ကို ေမႊေႏွာက္ၾကည့္မိေတာ့ သူက ယဥ္ေက်းမႈတကၠသိုလ္က ဆင္းတယ္ဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္။ အဲဒီမွာ က်မသူ႔ကို ပိုစိတ္ဝင္စားသြားတယ္။ လတ္စသတ္ေတာ့ သူက သူ႔ရဲ႕စီနီယာ က်မေမာင္ေတြ အုပ္စုကို သိ႐ံုမကဘူး .. သူ႔အေဖက က်မ ေမာင္ေတြရဲ႕ ပန္းခ်ီဌာနမႉးျဖစ္ေနခဲ့တာကိုး။

ဖိုးေအာင္ရဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးမႈနဲ႔ နန္းညီနဲ႔ပါခင္သြားၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ က်မတို႔ေတြ ေမာင္ႏွမေတြ ျဖစ္သမွ်ေတြ တိုင္ပင္ၾက၊ ဂ်ီေတာ့ခ်က္တင္မွာ အားရင္သီခ်င္းေတြဆိုၾက၊ ေပါက္ကရေတြ ေျပာၾကနဲ႔ အလုပ္ပင္ပမ္းခ်ိန္မွာ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္အေမာေျပရပါတယ္။

နန္းညီကလည္း စာေတာ္ေတာ္ဖတ္၊ ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ေတာ္ၾကည့္တဲ့ ေကာင္မေလးဆိုေတာ့ က်မနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ေလေပးေျဖာင့္ပါတယ္။ ဖိုးေအာင္နဲ႔သူနဲ႔က ခင္တာမၾကာေသးေပမယ့္ တကယ့္ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြလိုပဲ အျပင္မွာပါ ဆံုၾက၊ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ၾကတယ္တဲ့။

တရက္မွာေတာ့ က်မ႐ံုးမွာ ပင္ပမ္းလြန္းလို႔ ဘာမွမလုပ္ခ်င္ဘဲ ငုတ္တုတ္ခဏ ထိုင္ေနမိတုန္း ဖုိးေအာင္ ေရာက္ခ်လာပါတယ္ (ဂ်ီေတာ့ကေနေျပာပါတယ္)။ ထံုးစံအတိုင္း “ဂါးးးးးးးးးးးးးးးးး” လို႔ေအာ္ၿပီး ဝင္လာတာ။
ၿပီးေတာ့ ...

“အစ္မ က်ေနာ္ရယ္ ညီရယ္ ႐ူးေပါဂိုဏ္းဖြဲ႕ၾကမလို႔ ပါမလား”
“ေဟ .. စိတ္ဝင္စားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဥကၠဌလုပ္ရမွပါမယ္ ငွင္းငွင္း”
“ဟာ အဲဒါေတာ့ မရေတာ့ဘူး၊ ဥကၠဌရာထူးကို က်ေနာ္ယူလိုက္ၿပီဗ် ငွဲငွဲ”
“ေၾသာ္ ဂလိုလား .. ဒါဆိုရင္ေတာ့ နာယကေလာက္ရလည္း ျဖစ္ပါတယ္”
“အဲဒါေတာ့ရသဗ်”

အဲလိုအျပန္အလွန္ေျပာၿပီးသည္အထိ က်မစိတ္ထဲ ဘာမွမရွိဘူး။ သူတို႔ ၂ ေကာင္က ဂလိုပဲ ေပါေတာေတာ လာလုပ္ေနက်ကိုး။ ဖိုးေအာင္ၿငိမ္ေနၿပီး ခဏေနေတာ့ ညီ (နန္းညီ) ေရာက္ခ်လာပါေလေရာ။ သူ႔ဘေလာ့ သြားဖတ္ခ်ည္တဲ့။ အဲဒီမွာမွ ဟိုက္ရွားလပတ္ရည္လို႔ ေအာ္လိုက္မိလားမသိဘူး .. ဒင္းေလးက သူ႔ဘေလာ့မွာ ႐ူးေပါဂိုဏ္း ဖြဲ႕ၿပီးတဲ့အေၾကာင္း အန္ဒီက ဥကၠဌျဖစ္ၿပီး မတူးတူးသာက နာယကျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ သူကေတာ့ စည္း႐ံုးေရးအမႈေဆာင္ တာဝန္ကိုယူမွာျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေရးထားပါတယ္။ မၾကာဘူး ခဏလည္း ေနေရာ အဖြဲ႕ဝင္ ၂ ေယာက္ထပ္တိုးၿပီတဲ့ .. အဲဒါကေတာ့ အတြင္းေရးမႉး ၂ ရာထူးယူမယ့္ ဗီလိန္ရယ္၊ သဘာပတိ ဂ်ဲဂ်ယ္ရယ္ ဆိုပဲ။

ဝင္ေတာ့လည္းဝင္ၾကေပါ့။ အဲဒီအထိ က်မခပ္ေပါ့ေပါ့ပဲ။ ေအးေအးေဆးေဆးပဲေပါ့။ အဲဒီမွာ ဟို ၂ ေကာင္ကလည္း ဂ်ီေတာ့ကို ဝင္လာၾကျပီ။ စည္းကမ္းခ်က္ေတြဘာေတြ ထုတ္ေနၿပီ .. စည္းကမ္းခ်က္ကေတာ့ ေထြေထြထူးထူး မဟုတ္ပါဘူး။ ႐ူးေပါဂိုဏ္းဝင္ခ်င္ရင္ ေပါရမယ္ .. ၿပီးေတာ့ ဘေလာ့တခုပိုင္ဆိုင္ရမယ္၊ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာ အလွ်င္းသင့္သလို ေပါတဲ့ပို႔စ္ေတြတင္ရမယ္တဲ့ .. အဲဒီထိလည္း က်မက ဟုတ္ၿပီ .. (ကိုယ္တင္ခ်င္မွျဖစ္တာကိုး ဟီးဟီး)

ဒါေပမယ့္ က်မက ဗီလိန္တို႔ ဂ်ဲဂ်ယ္တို႔ တကယ္ေပါမေပါ စမ္းခ်င္ေသးေတာ့ သူတို႔ဘေလာ့ေတြ သြားၾကည့္မိ တယ္။ လားလား ေပါခ်က္ကေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔ .. ေလးစားေလာက္ေအာင္ ေပါပါေပတယ္..။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အစ္မမရွိတဲ့ ဂ်ဲဂ်ယ္က က်မကို ေတာ္ေတာ္ခင္သြားျပန္တာနဲ႔ က်မက ခင္မင္တဲ့ ေမာင္ေလးေတြကို ေခၚတဲ့ ေလအတိုင္း သူ႔ကို ဖိုးဂ်ယ္လို႔ ေခၚတယ္။ သူက အဲဒီလိုေခၚတာကိုသေဘာက်ၿပီး သူ႔ဘေလာ့ကိုပါ ဖိုးဂ်ယ္ရဲ႕ ဘေလာ့ လုပ္လုိက္တယ္။

အဲဒီမွာ ဖိုးဂ်ယ္နဲ႔ ဗီလိန္တို႔ တိုင္ပင္လိုက္ၾကၿပီး ႐ူးေပါဂိုဏ္းႀကီးပိုင္ဆိုင္တဲ့ ဘေလာ့တခုလုပ္မယ္ ျဖစ္ပါေလေရာ။ အဲဒါေတာ့ က်မစဥ္းစားရၿပီ .. ဟုတ္တယ္ေလ ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ေတာင္ နပ္မွန္ေအာင္ တင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနရတဲ့ဟာ ေနာက္ထပ္ ဘေလာ့တခုဆိုေတာ့ ျဖစ္ပါ့မလားေပါ့ ... ဒါေပမယ့္ အဲ့ေကာင္ေတြက အရမ္းတက္ႂကြေနၾကၿပီ။ ပန္းခ်ီဆရာမ နန္းညီကလည္း ဘန္နာျပင္ဖို႔ တကဲကဲလုပ္ေနၿပီ .. အမ်ားညီေနၿပီဆိုေတာ့လည္း ကဲ ခ်ကြာေပါ့ .. သို႔ေသာ္ ငါမေရးႏိုင္ရင္ မေျပာၾကနဲ႔ေနာ္ဆိုေတာ့ ဒင္းတို႔က အစ္မ ဘာမွမလုပ္ခ်င္လည္းေန၊ က်ေနာ္တို႔ လုပ္မယ္ တဲ့။ အဲဒီေတာ့ က်မက ေကာင္းေလွာင့္ေတးေပါ့။ ဒီတိုင္း အလကားေနရင္း နာယကႀကီးလုပ္ရမွာပဲဟာ ဟီး။

သို႔ေသာ္ က်မက အသက္ကႀကီးၿပီ။ ကေလးေတြနဲ႔ အၿပိဳင္ေပါရမွာဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ရွက္သလို ျဖစ္မိတယ္။ ဒါနဲ႔ နာမည္အရင္းမသံုးနဲ႔ေနာ္လို႔ ေျပာရျပန္တယ္။ သူတို႔ကအစေတာ့ လက္ခံၾကပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေမ့ေမ့ၿပီးက်မနာမည္ကို နာယကဂ်ီး ဆိုတာနဲ႔တြဲသံုးၾကတာပါပဲ။ က်မလည္းမေျပာေတာ့ဘူး ဒီတိုင္းထား လိုက္တယ္။ ဘေလာ့ဖြင့္ဖြင့္ခ်င္းမွာ နာယကႀကီးရဲ ဥေယာဇဥ္ဆိုၿပီး တပုဒ္ေရးေပးျဖစ္တယ္။ ေနာက္ မေရးျဖစ္ျပန္ဘူး။

ေနာက္ေတာ့ က်မက ဖိုးေအာင္ကိုေျပာျဖစ္တယ္ ႐ူးေပါဂိုဏ္းကို ငေပါေဂဟာလို႔ ေျပာင္းရေအာင္လုိ႔။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဆရာေမာင္ထြန္းသူက ဂၽြန္စတိန္းဘတ္ရဲ႕ ကင္နရီရိုးလ္ကို ငေပါမ်ားေဂဟာလို႔ နာမည္ေပးထားတာ ႀကိဳက္လို႔ပါ။ တကယ့္ဗယုတ္သုတ္ခေတြေလ ..။ က်မ ဘာေျပာေျပာ ေထာက္ခံတဲ့ ဖိုးေအာင္က အားလံုးကို အသိေပးၿပီး ညီက ဘန္နာေလးကို ေျပာင္းလိုက္ပါတယ္။

ဘေလာ့လုပ္ၿပီးေနာက္မွာ ထပ္ဝင္လာတာကေတာ့ အသင္းသားခ်ဳပ္ႀကီး ေခါင္ေခါင္ပါ။ ေနာက္မၾကာဘူး အသင္းဝင္ေတြ မ်ားလာေတာ့တယ္။ အားလံုးက ဝန္ႀကီးေတြခ်ည္းပဲ .. ေမြးျမဴေရးဝန္ႀကီး ဆုမြန္၊ ပညာေရးဝန္ႀကီး မေမ၊ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ကဗ်ာေမႊ၊ ဆည္ေျမာင္းဝန္ႀကီး သံလြင္ဟီး႐ိုး ... အားလံုးက ေလွ်ာက္လႊာနဲ႔တကြ ေပါၾကရပါတယ္။ ေပါႏိုင္မွ ဝန္ႀကီးျဖစ္မွာကိုး (ငေပါဝန္ႀကီးေတြေျပာပါတယ္)

အဲဒီမွာ ေနာက္ေတာ့ တဦးတည္းေသာ အသင္းသား ေကလာလည္း ဝင္လာတယ္ (ေတာ္ေသးတယ္ ႏို႔မို႔ဆို ဝန္ႀကီးေတြခ်ည္းပဲဆုိေတာ့ ေျပာစရာျဖစ္ေနမွာ သူ႔ေၾကာင့္ အသင္းသားတေယာက္ရတာ) အားလံုး ေပ်ာ္ ေပ်ာ္ပါးပါး အုတ္ျမစ္ခ် အဲ ေပါၾကရင္း ႏိုဝင္ဘာလကုန္ပိုင္းမွာ စင္ကာပူကို ခဏသြားဖုိ႔႔ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီမွာ ဖိုးဂ်ယ္၊ ဗီဗီနဲ႔ ေခါင္တို႔ကို ဆက္သြယ္ေတာ့ သူတို႔က အရမ္းဝမ္းသာၾကတယ္။

စင္ကာပူေရာက္ ငေပါအဖြဲ႕နဲ႔ ေတြ႕ျဖစ္ေတာ့မွ အားလံုးဟာ ေတာ္ေတာ့္ကို ခ်စ္စရာေကာင္းပါလားလို႔ ေသခ်ာ သိလိုက္ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က ခ်က္တင္မွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ အဆင္ေခ်ာေနေပမယ့္ အျပင္မွာ ဟုတ္ခ်င္မွဟုတ္တာေလ။ ဒါေပမယ့္ က်မေတြ႕လိုက္ရတဲ့ ငေပါေလးေတြကေတာ့ အျပင္မွာ တကယ့္ကို ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနပါတယ္။ ေခါင္ေခါင့္ကိုဆို က်မ ျမင္တာနဲ႔ ညီမေလးတေယာက္လိုကို ခ်စ္သြားတာ။ သူကလည္း က်မကို အဲလိုပဲေျပာပါတယ္။ စင္ကာပူက ျပန္လာေတာ့ “နာယကဂ်ီးရဲ႕ ေစ့စပ္ျဖန္ေျဖေရး ခရီးစဥ္အီလည္စြာၿပီးစီး” ဆိုၿပီး ပို႔စ္တခု ေရးျဖစ္တယ္။

ဗီဗီနဲ႔ ဖိုးဂ်ယ္တို႔ ၂ ေယာက္က ငေပါေဂဟာကို သူတို႔ရဲ႕ေဂဟာ အစစ္ေတြထက္ တကယ့္ကို သံေယာဇဥ္ႀကီးၾက သူေတြပါ။ ဖိုးဂ်ယ္ဆို အသင္းဝင္ခ်င္တဲ့သူရွိရင္ ဒိုင္ခံ ေမးလ္ပို႔ ေထာက္ခံခ်က္ေတာင္း၊ က်မတို႔က ေထာက္ခံရင္ (က်မတို႔ကလည္း ဘယ္ေတာ့မွမကန္႔ကြက္) ဝန္ႀကီးရာထူးတခု စဥ္းစားေပး (ဟီဟိ) ေလွ်ာက္လႊာက ေကာင္းေနရင္ ပို႔စ္အျဖစ္တင္။ ဒီၾကားထဲ က်မက ပတ္စ္ဝါ့လည္းသိရဲ႕သားနဲ႔ ကိုယ့္ဘာသာေရးတာ သူ႔ကိုသြား တင္ခိုင္းေသးတာ။

အားလံုးက ဘယ္သူ႔ဘယ္သူကိုမွ စိတ္မဆိုးဘဲ .. ေပါက္ကရေျပာသမွ် သည္းခံၾကတာ ေတြ႕ရတယ္။ ၂၀၀၈ ေအာက္တိုဘာ ၃၀ ကမွ စခဲ့ၾကေပမယ့္ ခုဆိုရင္ ဝန္ႀကီးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔အတူ ငေပါေဂဟာမွာ အတူေပါၾကသူ ၂၃ ေယာက္ရွိေနပါၿပီ။ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ဘေလာ့ အကယ္ဒမီေရြးပြဲမွာလည္း သူမ်ားေတြကို အေက်ာေပးၿပီး ဝင္ၿပိဳင္ထားၿပီ ဟဲဟဲ (ရမွာမဟုတ္ေပမယ့္ အေပ်ာ္ဝင္ရႈပ္ၾကတာပါ)။ က်မေတာ့ အဲဒီေဂဟာေလးကို ေတာ္ေတာ္ေလး သံေယာဇဥ္ျဖစ္မိၿပီ။

အစက ကေလးေတြၾကား နာယကဂ်ီးလုပ္ရတာ တမ်ိဳးျဖစ္ျပီး ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ေပါခဲ့ေပမယ့္ ခုေတာ့ တရားဝင္ပဲ ေပါဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါၿပီ ..။ က်မထက္အသက္ႀကီးတဲ့ မေမေတာင္ ျပင္ညာေရးဝန္ႀကီးဆိုၿပီး ဝင္ေပါေသးတာပဲ ..ဟီဟိ။ ေပါတယ္ဆိုတာ ရွားတာထက္ စာရင္ေတာ့ ေကာင္းတယ္မဟုတ္လား။

အဓိကကေတာ့ အဲဒီေဂဟာေလးမွာ က်မတို႔ရဲ႕ စိတ္ထြက္ေပါက္ေတြ ေပးႏုိင္တယ္။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ရင္းႏွီးခ်စ္ခင္ၾကတယ္ (ဘာေျပာေျပာစိတ္မဆိုးဘူး)။ အားလံုးဟာ ေဂဟာရဲ႕ ဝန္ႀကီးေတြ၊ လူႀကီးေတြခ်ည္းပဲ မုိ႔လို႔ ေဂဟာမွာေတာ့ ဘာလုပ္လုပ္တင့္တယ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ ဆုေတြဘာေတြေပး ကိုယ့္ဘာသာ ယူခ်င္သလို ယူလို႔လည္းရေသးတယ္ (ဦးသူယူတာပဲ) စိတ္မဆိုးဘူး။ လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ႏိုင္ေနတဲ့ ဒီေနရာေလးမွာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ စိတ္မကြက္စတမ္းေပါ့။ လူဆိုတာ တနည္းနည္းနဲ႔ ႐ူးၾကတာပဲ ဆိုေတာ့ က်မတို႔က လိုင္စင္ယူၿပီး ရူးတယ္ဆိုရမွာေပါ့ေလ။ တခုရွိတာက ဒီငေပါေတြအားလံုး ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဒုကၡမေပးဘဲ ကိုယ့္ဘာသာေပါၾကတာပါ။ ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္လွန္ေထာင္းရင္း အခ်င္းခ်င္းလည္း စိတ္မကြက္စတမ္း ေထာင္းၾကတာပါ။
ငေပါေဂဟာေလးကို ဝင္ေမႊၾကည့္ေတာ့မွ ၂ လတာအတြင္း ပို႔စ္ေတြ မနည္းပါလားဆိုတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ေကာင္းတာေကာ၊ သိပ္မေကာင္းတာေကာ၊ အရမ္းေကာင္းတာေကာ၊ အရမ္းအရမ္းကို ေကာင္းတာေလးေတြေကာ၊ လံုးလံုး မေကာင္းတာေတြေကာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ဆို က်မ ေသခ်ာ ေတာင္မဖတ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ခုျပန္ဖတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒါပါပဲ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ခ်စ္္ခင္ရင္းႏွီးခြင့္ရတဲ့ ဒီဘေလာ့ေလးအတြက္ က်မ ေက်နပ္တယ္။ ဖိုးေအာင္က က်မကို ေခတ္ေဆြး ငေပါႀကီးဆိုပဲ။ သူ႔စကားအတိုင္းဆို ေခတ္ေဆြးငေပါႀကီး ေက်နပ္ပါတယ္ ေပါ့ေလ :
မေန႔ညကေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွဝင္လာတဲ့ ဆက္သြယ္ေရးဝန္ႀကီး ညီမေလးက ပို႔စ္တခုေရးခ်င္တယ္ ကူညီပါလို႔ ေျပာလာတယ္။ သူက ႀကိဳးစားပမ္းစား ေရးထားတာေလ။ က်မလည္း ဝမ္းသာအားရ ကူညီေပးမိတယ္။ သူ႔ကို မျမင္ဖူးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ပံုစံက တကယ့္ကိုစိတ္ပါလက္ပါမို႔ က်မလည္း ညည့္နက္ေပမယ့္ ေသေသခ်ာခ်ာ ကူညီ ေရးေပးလိုက္တယ္။

ၿပီးမွ က်မစဥ္းစားမိတယ္ .. ငါတကယ့္ကိုစိတ္ဝင္တစား ျဖစ္ေနမိပါေပါ့လားလို႔ .. ။ တကယ္ပါ အစက ဘာရယ္ မဟုတ္ဘဲ ခပ္ေပါ့ေပါ့ေလး အေပ်ာ္ေပါ့ဆိုၿပီး စခဲ့မိလိုက္တာ .. ခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို သံေယာဇဥ္ တြယ္ေနမိၿပီ။ ေလးျဖဴဆိုတဲ့ သံေယာဇဥ္ ... သံေယာဇဥ္ ဆိုတာ ဂလိုလားမသိ .. :P





14 comments:

ေကလာ said...

ဟြန္႔ .. တူဘာဒါ တူ . . ေပါဗီဇ ပါလာတာကိုးညား .. ဟိ ....

sait phay yar said...

ဟင္... ဇင္ဇင္ အသက္ကငယ္ငယ္ေလးခ်ိေသးတာေနာ္“
မ်ားကိုမ်ား ဟြန္း
သူဟာသူေပါဗီဇနဲ႕ေပါတာကိုေနာ္ ေပါတာဘဲ ရွားတာမွ မဟုတ္တာ.. ကုန္ေစ်းႏႈန္းတက္ေနခ်ိန္ေလး ဒီအေပါေလးလည္းရွိဦးမွေလ... ေပါသာေပါ ရွက္နဲ႕..
ဒါဘဲ...

ေဆာင္းယြန္းလ said...

ပို႔စ္ေလးကိုေသေသခ်ာခ်ာေလးေလးနက္နက္ဖတ္သြား
ပါတယ္.ငေပါမ်ားေဂဟာရဲ့ရင္းႏွီးမႈေတြနဲ႔ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးမႈေတြအမ်ားၾကီး
ကိုလည္းၿမင္လိုက္ရတယ္ဗ်ာ...

အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ႏူိင္ၾကပါေစဗ်ာ...

Andy said...

ဟုတ္ပါ့၊ မွန္ပ့ါ ေကာင္းပါ့ ေခတ္ေဆြးနာယကၾကီးေရ
:P

ေကာင္းကင္ကို said...

ေပ်ာ္စရာပဲေနာ္။ အေပ်ာ္မီးေတြ လာကူးသြားတယ္။

masumon said...

ညီမလဲ ေပါခ်င္ေဇာနဲ႕ ၾကီးေတာင့္ၾကီးမား ၀င္ေပါေပးတာ အစ္မေရ..ေပ်ာ္လို႕ကို ၀င္ေပါတာ
အခုတေလာ အရူပ္ေတြ လုပ္ေနတာနဲ႕ ေဂဟာဘက္ မလွည့္အားဘူး ျဖစ္ေနတယ္ စိတ္ဆိုးေနၾကျပီလား မသိ..မဂၤလာနွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစ အစ္မနဲ႕ အစ္ကို

ေခါင္ေခါင္ said...

အဟား ...ခ်စ္မ ေျပာတာ အကုန္ေထာက္ခံတယ္... အ..ဲေယာင္သြားလုိ႕.. ေထာက္ခံတာအက်င့္ျဖစ္ေနလုိ႕....ဟီး
မွန္တယ္.. အကုန္မွန္တယ္.. ငေပါေတြ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အရမ္းခ်စ္ၾကဒါ.. ဟိဟိ..

zero said...

ဟားဟား ကိုယ့္ဘာတာကို ေပါတာကို သံေယာဇင္ေလးဘာေလးနဲ႕
ေခတ္ေဆြးနာယက ရန္သူမ်ားဝိုင္းေနေသာ နာယက

ဖိုးဂ်ယ္ said...

ေထာက္ခံပါ၏ ေထာက္ခံပါ၏။
သံေယာဇဥ္ရွိခ်က္ကေတာ့ မေျပခ်င္ပါဘူး။
မအားေတာင္ အသည္းအသန္အခ်ိန္လု လုပ္ေနမိတယ္။
ဘယ္သူမွ အတင္းရိုက္ မခိုင္းပါဘူး။ သူ႕ဖာသာ
လုပ္ခ်င္ေနတာ ငေပါေဂဟာက ေမာင္ႏွမေတြကေတာ့
ေျပာစရာမလိုေလာက္ေအာင္ ခ်စ္က်တာေနာ္။
ကိုယ္ေတြ႕ေလ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။
ေပါလိုက္ၾကစို႕ ေခတ္ေဆြး နာယကဂ်ီးေရ

ဗီလိန္ said...

ေပါႏိုင္ၾကပါေစ..ေဟ...ေဟး...ေဟး... ေပါႏိုင္ၾကပါေစ။ :)

နန္းညီ said...

:D

Moe Cho Thinn said...

တူးကို စ ျမင္ဖူးတုန္းက အဲဒီလို ေပါ လိမ္႔မယ္ လို႔ မထင္ရဘူးေနာ္ အဟက္..ဟက္။
ေပါစ္ ေမာင္ႏွမမ်ားကို သေဘာတက်နဲ႔ ဖတ္သြားတယ္။
ပုံ
အေ၀းက ၾကည္ညိဳေနသူတဦး

၀ိွဳက္၀ိွဳက္ said...

အဖြဲ႔၀င္လုပ္ထားေပမယ္႔ ေလွ်ာက္လႊာမတင္နိဳင္ေသးဘူး ေပါဖို႔ရာအတြက္ :P

ေမာင္မ်ိဳး said...

က်ေနာ္လည္းမေန႕ကမွ လိန္လိန္ စြယ္လို႔၀င္လိုက္တာ စစခ်င္း ၾကမ္းမာေရး၀န္ၾကီးရတယ္ဗ် အဆင့္ကေတာ့မေသးဘူး ဒါနဲ႔ေနမကန္းဘူးဆို အကူညီလိုရင္ေျပာေနာ္ း)